Διαδικτυακά φεστιβάλ

FRAGMENTS OF TIME

Μια μουσική συνομιλία με συνθέσεις για φωνή και πιάνο

26'

Έληξε

Περιγραφή

These fragments I have shored against my ruins.
T. S. Eliot

Μέσα στο παλιό, έρημο εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Φάληρο, άχρονο τόπο μνήμης, ιστορίας και σιωπής, δυο καλλιτέχνες αναβιώνουν μνήμες και συναισθήματα.

Η μουσική και το τραγούδι συνδιαλέγονται. Δημιουργούν γέφυρες ανάμεσα στην καταστροφή και την ελπίδα που τη διαδέχεται.

H μεσόφωνος Μαργαρίτα Συγγενιώτου και ο πιανίστας Τίτος Γουβέλης ερμηνεύουν συνθέσεις των Φρανσουά Κουπρέν, Γιάννη Κωνσταντινίδη, Πάουλ Ντεσσάου, Οττορίνο Ρεσπίγκι, Τζέιμς Τζόυς, Φρανσίς Πουλένκ, Σεργκέι Ραχμάνινοφ.

Συντελεστές – Διανομή

Mεσόφωνος Μαργαρίτα Συγγενιώτου
Πιάνο Τίτος Γουβέλης

Σκηνοθεσία Μαριλένα Κατρανίδου
Ενδύματα Σοφία Αρβανίτη
Διεύθυνση φωτογραφίας Γιώργος Φρέντζος

Σκηνοθετικό σημείωμα

Τι υπάρχει μετά την καταστροφή; Πώς αλλάζει η ζωή όταν οι βεβαιότητες καταλύονται; Όταν η πραγματικότητα, όπως την ξέραμε, διαλύεται; Τότε που οι σταθερές παύουν να υπάρχουν; Πόλεμος, Επανάσταση, Μετανάστευση, Έρωτας, Πανδημία.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλά κι η συνθήκη της πανδημίας που βιώσαμε μας
καλούν να συλλογιστούμε. Να ανατρέξουμε σε τραγικές αλλά και κομβικές συγκυρίες
στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Άλλωστε η Ιστορία έχει στοιχεία επανάληψης.

Οι όψεις της Μνήμης διακρίνονται από συνέχειες και ασυνέχειες. Κάθε φορά
που εξωγενείς παράγοντες ανατρέπουν την καθημερινότητα ατόμων, κοινωνιών,
εθνών, κρατών, αναγκαστικά προσαρμοζόμαστε.

Τις στιγμές που ο κόσμος γύρω αλλά και μέσα μας γκρεμίζεται, ο απολογισμός είναι
αναπόφευκτος. Όπως και το μεγάλο Ναι. Η κατάφαση στη Zωή. Γιατί πάντα, μέσα στα ερείπια, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, βρίσκουμε το θάρρος να ξαναγεννηθούμε, να επαναπροσδιοριστούμε,
να δούμε τον κόσμο με νέα μάτια.

Αμυνόμενοι, εξελισσόμαστε.