Διαδικτυακά φεστιβάλ

ΜICH NICHT του Νίκου Ιωακείμ

3ο Διαδικτυακό φεστιβάλ «H μουσική του λόγου»

Έληξε

Περιγραφή

Ένα ασπρόμαυρο φιλμ για τον πόλεμο και την απώλεια

Το 3ο Διαδικτυακό φεστιβάλ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με τίτλο «Η μουσική του λόγου», σε καλλιτεχνική διεύθυνση Γιώργου Κουμεντάκη, πραγματοποιήθηκε από τις 9 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 6 Ιανουαρίου 2021 και περιλάμβανε πέντε ταινίες μικρού μήκους που συνδυάζουν την τέχνη της εικόνας με τη δύναμη της μουσικής και του αφηγηματικού λόγου μέσα από νέες αναγνώσεις μουσικών έργων. Μέσα από αυτά τα έργα, το φεστιβάλ ανακάλυψε ευφάνταστους τρόπους όπου η μουσική και ο λόγος αποκτούν άλλη υπόσταση μέσω της εικόνας, προτείνοντας νέες οπερατικές φιλμικές εμπειρίες με έμπνευση, χιούμορ και μια ειλικρινή διάθεση αυτοσαρκασμού.

Το φεστιβάλ υλοποιήθηκε με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) [www.SNF.org] για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της ΕΛΣ.

Με μια ματιά – Σύνοψη

Το Μich nicht (Όχι εμένα) είναι μια ταινία μικρού μήκους σε σύλληψη και σκηνοθεσία της Ζωής Ξανθοπούλου, η οποία βασίζεται πάνω στο έργο mich nicht. in den fremden städten (2014) του συνθέτη Νίκου Ιωακείμ. Ασπρόμαυρα μονοπλάνα, πορτρέτα ανθρώπων σε ένα σκηνικό εγκαταλελειμμένων χώρων και παράλληλες ιστορίες μέσα από ποιήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε και ένα διήγημα του Γκυ ντε Μωπασσάν συνθέτουν ένα ιδιαίτερο φιλμ για τον πόλεμο και την απώλεια.

Το έργο mich nicht. in den fremden städten (όχι εμένα. στους ξένους τόπους) γράφτηκε το 2014 για αφηγητή, μασκοφόρο τραγουδιστή με μοναστηριακά κουδούνια, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων, πάνω σε ποιήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε (The City In the Sea, The Sleeper) και ένα διήγημα του Γκυ ντε Μωπασσάν (Deux Amis). Το έργο παρουσιάστηκε στη Γάνδη του Βελγίου ύστερα από παραγγελία με αφορμή τη συμπλήρωση των εκατό χρόνων από το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Ο βαρύτονος, στον ρόλο του κλητευτή των νεκρών, τραγουδάει στίχους του Πόε, ενώ ο αφηγητής, σε ένα παράλληλο σύμπαν, διαβάζει σε άλλη γλώσσα αποσπάσματα από το διήγημα του Μωπασσάν. Οι μουσικοί συμμετέχουν κι αυτοί με τον λόγο και δημιουργείται έτσι ένα μουσικοθεατρικό μωσαϊκό, ένα ελλειπτικό σενάριο πάνω στον θάνατο και την απώλεια. Ο τίτλος παραπέμπει στην Όπερα της πεντάρας των Μπέρτολτ Μπρεχτ και Κουρτ Βάιλ, ορόσημο μιας εποχής πολύ όμοιας με τη δική μας – ακούμε το σήμα κινδύνου; Το έργο ηχογραφήθηκε πρόσφατα ειδικά για τη δημιουργία της ταινίας Mich nicht της Ζωής Ξανθοπούλου», σημειώνει ο Νίκος Ιωακείμ.

Συντελεστές – Διανομή

Σύνθεση, κείμενο Νίκος Ιωακείμ
Σκηνοθεσία, σύλληψη Ζωή Ξανθοπούλου
Ενδυματολογική επιμέλεια Ιφιγένεια Νταουντάκη

Τραγούδι Μάριος Σαραντίδης μπασοβαρύτονος
Αφήγηση Ντάβιντ Ντόκιτς
Ερμηνεύουν οι μουσικοί Μπάμπης Καρασαββίδης, Καλλιόπη Μητροπούλου (βιολί, φωνή), Στέλιος Παπαναστάσης (βιόλα, φωνή), Μαρίνα Κολοβού (τσέλο, φωνή), Γιάννης Καραγιαννίδης (κλαρινέτο)

Σκηνοθετικό σημείωμα

«Ο αρχικός τίτλος του έργου mich nicht. in den fremden städten, αναφορά στην Όπερα της πεντάρας του Μπρεχτ, έγινε η αφορμή να ξεκλειδώσει μέσα μου ένας κόσμος από εικόνες με ανθρώπους που πορεύονται προς ένα σημείο συνάντησης όπου ο καλλιτέχνης-γητευτής τούς οδηγεί σε μια υπαρξιακή αποθέωση που θα γίνει συλλογική μνήμη. Ένας νέος κόσμος γεννιέται μέσα από συνειρμούς κι αναφορές στον Μακίθ από την ταινία Όπερα της πεντάρας του 1931 (σκηνοθ. Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ) και την Πόλλυ ως νύφη, στον προσωπικό τόνο του Πόε και την υποκειμενικότητά του, στα τρυφερά αισθήματα που λεηλατούνται όπως στα κείμενα του Γκυ ντε Μωπασάν, στους “ψεύτικους” ουρανούς του Μελιές, σε ένα φελινικό τοπίο ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, σε μορφές εξπρεσιονισμού που μέσω της τέχνης προσφέρoυν διέξοδο από τις φρικαλεότητες των κοινωνικοπολιτικών γεγονότων. Όλα τα παραπάνω αντλούν την έμπνευσή τους μέσα από τα στοιχεία του μουσικού έργου», υπογραμμίζει η σκηνοθέτρια Ζωή Ξανθοπούλου.